O HAYVANLARI, HAYVANLARDA ONU ÇOK SEVİYOR

Zorlu kış koşullarının hakim olduğu Karadeniz Ereğli’de, iş yerini sokak hayvanlarına açan 59 yaşındaki Çilingir ustası Selahattin Öztürk, dükkânın üst katına da kedilerin yatıp oyun oynayabilecekleri alan hazırladı. Öztürk, “gidip gelenlerle birlikte 10 kediye bakıyorum. Eve giderken beni evin önünde bekleyen kedi ve sokak hayvanlarını,  her zaman aracımın bagajında bulundurduğum mamalarla besliyorum” dedi.

Ereğli’de 1987 yılından bu yana çilingir mesleğini sürdüren Selahattin Öztürk, sokak hayvanlarının aç kalmaması için emekli maaşını onlar için harcıyor. İş yerinin giriş kapısının altına kedilerin rahat girip çıkabilmeleri amacıyla yer açan Öztürk, kedilerin gece kalabilmeleri içinde dükkânının üst katına yer hazırladı. Çalışırken de kedileri ile birlikte çalışan Selahattin Öztürk’ü çevre esnaf ve komşuları da yalnız bırakmadı.

KARŞILIK BEKLEMEDEN KENDİ İMKNALARIMLA DOYURUYORUM
Çilingir Selahattin Öztürk, emekli maaşı ile kedileri ve sokak hayvanlarını doyurduğunu anlatarak, “ben bu hayvanları içtenlikle karşılık beklemeden bu kış kıyamette karınlarını doyuruyorum. Kedi olsun köpek olsun, bütün canlılara karşı zaafım yüksektir. Bu karlı havalarda daha da fazla ağırlık gösteriyorum bu canlılara, yiyecek bulmakta sıkıntı çekiyorlar. Ben dükkânın kapısının altının açtım girsinler çıksınlar yiyeceklerini yesinler” dedi.

ARABAMDA SÜREKLŞİ AMMA BULUINDURUYORUM
İş yerinden evine giderken önüne gelen sokak hayvanlarını da aracında sürekli olarak bulundurduğu mama ile beslediğini ifade eden Öztürk, şunları söyledi:
“Arabanın bagajında sürekli kedi ve köpek maması bulundururum, yolda gördüğüm bütün canlılara zaten aç olduğu belli oluyor canlıların, yaklaştığım zaman arabayı çekerim kenara avuç avuç kâğıt üzerine koyarım onlarda nasiplerini alırlar. Ben her gün 10 kilometre yol geliyorum köyden gidip geliyorum buraya. Kış zamanı yolar kapalıyken yayan geldiğim çok oldu. Geçtiğimiz 10 gün içerisinde yollar kapanmıştı, yayan olarak kepez tepesine kadar geldim oradan ise dolmuşla tekrar buraya ulaştım. Sırf burada ki kedilerin rızıklarını vermek karınlarını doyurmak için. Ben olmasam doymayacaklar mı? Doyacaklar tabi ki de benim içim el vermiyor. Ben kendi elimle doyurduğum zaman içim daha rahat ediyor.
Allah razı olsun çevrede ki esnafta arkadaşlar da yardım ediyor. Ben canlılar için her şeyi yapabilirim, her zorluğu onlar için aşmaya çalışıyorum. Ben emekliyim, birde bu dükkândan üç beş kuruş gelirim var, internetten nerede uygun mama bulabilirsem, kendi imkânlarımla hiçbir yerden yardım beklemiyorum. Ama sağ olsun çevremde ki arkadaşlar bazen salam ve mama yardımı yapıyor. Ben köye gittiğim de de bir sürü beni bekleyen kedi ve köpekler var. Yolda giderken önümü kesiyorlar bende duruyorum, yiyeceklerini veriyorum yolu açıyorlar devam ediyorum. Yolda gördüğüm her türlü canlıya elimden gelen yardımı yapıyorum. Ben maddi yönüne bakmıyorum, Allah da ona göre rızkımı veriyor.
Tabi zorluk çekiyoruz çekmiyor değiliz, elimden gelse daha fazla hayvanı doyurmak isterdim ama imkânım el verdiğince yapabildiğimi yapmaya çalışıyorum. Günde dükkanıma girip çıkan on tane kedi vardır, sabit duran ise  üç dört tane vardır. Onlar geçinemedikleri için karınlarını doyurup gidiyorlar. Çevrede baktıklarımla beraber on beş, yirmi kedi vardır. Cumartesi Pazar dışarı çıkma iznim belgem var. Geliyorum karınlarımı doyuruyorum gidiyorum. Kaymakamlıktan izin aldım, dükkânı açmak için teknik eleman olduğumuz için arızaya falan gidiyoruz. O açıdan izin aldım, izin sayesini de onları doyurup tekrar evime dönüyorum. Dükkânın üstün de de yatıyorlar kalkıyorlar. Orada yatacak yerleri var gece çıkıyorlar, bazen geliyorum yabancı kediler var. Sabah ben gelince tıkır tıkır gidiyorlar, kapının altı açık olduğu için girip çıkabiliyorlar. Onlar için kapılarım her zaman açık, canlılara.”